Hendrik Andriessen - Sonnet


Amour qui as ton regne en ce monde si ample
Vois ta gloire et la mienne errer en ce jardin
Vois comme son bel oeil mon bel astre divin
Reluit comme une lampe ardente dans un temple

Vois son corps des beautés le portrait et l'exemple
Qui ressemble une aurore au plus beau du matin
Vois son esprit seigneur du sort et du destin
Qui passe la nature en qui Dieu se contemple

Regarde la marcher toute pensive à soi
t'Emprisonner de fleurs et triompher de toi
Vois naître sous ses pieds les herbes bienheureuses

Vois sortir un printemps des rayons de ses yeux
Et vois comme à l'envie ses flammes amoureuses
Embellissent la terre et sereinent les cieux.

[Pierre de Ronsard]


Liefde, die heerschappij voert in deze wereld wijd,
Zie hoe ons beider glorie door deze hof hier dwaalt;
Zie hoe haar oog als ster aan de hemel praalt
En als een luchter in een tempel licht verspreidt.

Zie haar lichaam voorbeeldig met schoonheid bedeeld
Als een dageraad bij de schoonste ochtendglans;
Zie haar geest als heerser over lot en kans,
Volmaakter dan de natuur, waarin God zich verbeeldt.

Zie hoe zij gaat en u, gans in zichzelf gekeerd,
In ban van bloemen slaat en over u triomfeert.
Zie alom heilzaam kruid onder haar tred ontwaken.

Een nieuwe lente straalt uit de ogen van die vrouw,
En zie, de felle vlammen van haar liefde maken
De aarde immer schoner en de hemel vredig blauw.

[Rein de Vries]